ملخص الجهاز:
"» شیخ فرید الدین عطار قرن ششم و هفتم2 آب حیات آن باشد که هرکه خورد از آن،هرگز نمیرد و هر شاخ که از آن سبز شد،هرگز زرد و پوسیده نشود و هر گل که از آن آب حیات خندان شد،هرگز آن گل نریزد.
چگونه خداوند باشد کسی که به دعای زنی محتاج باشد؟!» هردو گریان شدند و توبه کردند سدید الدین محمد عوفی قرن هفتم4 طالب علمی صالح به در خانهء بخیلی رفت و گفت:«چنین به من رسیده که تو چیزی از مال خود نامزد ارباب استحقاق کردهای و من به غایت مستحق و فرو ماندهام.
» شمس الدین تبریزی قرن هفتم7 گفتم:«ای پیر!چه کنم تا آن رنج بر من سهل بود؟» گفت:«چشمهء آب زندگانی به دست آور و از آن چشمه آب بر سرریز تا این زره بر تن تو بریزد و از زخم تیغ ایمن باشی که آن آب، این زره تنگ کند چون زره تنگ بود،زخم تیغ آسان بود."