ملخص الجهاز:
"باید خاطرنشان کنم که اخلاق بیریشهای که اساسش اعمال حقیقی نباشد،تنها به این کار میآید که فردا از آن برای خود توجیهی -اگر نگوییم خودفریبی-استفاده کند.
تنها پرسش این است که بدانیم چه کنیم تا روزنامهنگارها -چه به استقبال فضیلت بروند یا خیر-سودی در توجه به فضیلت در حرفه خود داشته باشند و خدمات عمومیای را که خود ارائه میدهند، به مثابه یک خدمت واقعی به خلق بپندارند به جای اینکه خدمت خود(روزنامهنگاری)را تا حد پیروی ساده از عامه،بازار و قانون تقلیل دهند.
میتوان به سمت فرمولی رفت که به عمل نزدیکتر است؛چطور میتوان به تقویت قواعد مولدی که ما را به سوی فضیلت سوق میدهند، پرداخت و قواعد منحرف و بیفضیلتی را-که ما را به سمت اشتباه و خطا میخوانند -تضعیف کرد؟پیش از آنکه به بحث اصول عملی بپردازیم،چند نکته تئوریک را یادآوری میکنم که برای متقاعد کردن مردم نسبت به اینکه میتوان درباره روزنامهنگاری با زبانی غیر از زبان انتقاد و محاکمه صحبت کرد،ضروری به نظر میرسند.
بازی روزنامهنگاری،منطق خاص خود را دارد که باعث میشود ما اعمال یک روزنامهنگار را زمانی کاملا درک کنیم که کارهای او را در یک فضای روزنامهنگاری-یعنی کلیه روابطی که وی را به دیگر روزنامهنگاران متصل میکند- قرار دهیم.
برای اینکه وزن سانسورهای داخلی نسبت به سانسورهای بیرونی تقویت شود،روزنامهنگاران باید نسبت به ایجاد یک نهاد موثر که قضاوت منتقدانه داشته و قادر باشد مشروعیت خاص خود را مطرح کند،اهتمام ورزند."