ملخص الجهاز:
شاید با جسارت بتوان گفت کههنوز هیچ اثر جدی درباره تلاش ایرانیان در این مورد،به چاپ نرسیده است اما علم زبانشناسی،یعنی شاخۀعلمیای که مسائل زبانی را بطور نظاممند مورد بررسیقرار دهد،در ایران بسیار جوان است و عمر آن شاید بهنیم سده نیز نرسیده باشد.
نویسنده در پایان یان سه مقاله و در پی کنکاشیژرف و جدی و در عین حال عجیب زیرا پس از دورانفردینان دو سوسور و یا لئونارد بلومفیلد که بر استقلالزبانشناسی تاکید داشتند این دیدگاه چامسکینمیتواند امتیازی برای دانش زبانشناسی بحساب آیدو حیثیت آنرا حفظ نماید-نتیجهگیری میکند که: مسلما برای مسائل دیرینهی زبان و ذهن،به کمکمطالعاتی که امروزه فعالانه صورت میگیرد،راه حلیقطعی یا حتی اشارهای به پاسخی نهایی متصور نیست.
در واقع دراین مقاله برخی از مفاهیم بنیادین مطرح شده در سهمقاله پیشین مرور شده و در ضمن به بعضی از مطالعاتجدیدتر در زمینه تعبیر معنایی ساختهای نحوی اشارهرفته است: «رهیافت من به مطالعۀ زبان در این بحث به شاخهایاز روانشناسی نظری انسان راه میبرد.