ملخص الجهاز:
"نویسنده در مقدمۀجامعی که ابتدای کتاب آورده از تاریخ نقد در جهان ومفهوم آن از دیدگاه متفکران مختلف صحبت کرده و بهدرستی اضافه کرده،از اشکالاتی که در نقدهایدورههای قبل از انقلاب دیه میشود،نوشتن نقدهاییاست که یا مؤلف را مرکز توجه قرار داده-کهخوشبختانه امروزه کمتر از این شیوه استفاده میشود-ویا نقدهایی است که صرفا با تکیه برذوق شخصی وسلیقۀ فردی منتقد شکل گرفته است.
نویسنده برای این کهنشان دهد نقد علمی را چگونه میتوان انجام داد وچطور منتقدان از شیوههای نقد استفاده کردهاند،بهمحتوای آثار و خلاصۀ داستانهای چند کتاب اشارهکرده و بعد تمایزها و وجه اشتراک این نقدها را توضیحداده است.
/ ادامه صفحه 85 این منتقدان به نقدهای جلال آل احمد،مهرداد مهرینسدکتر شریعتمداری،هوشنگ گلشیری،دکتر بهراممقدادی-که دو نقد براین کتاب نوشته؛نقد روانکاوانه ونقد تطبیقی که بوف کور را با خشم و هیاهوی فالکنرمقایسه کرده است-علی اصغر راشدان،دکتر تورجرهنما،عبد العلی دستغیب و دکتر محمد مقدسی اشارهکرده است.
او بعد از اینکه جزءجزء آرای منتقدان را بانظرات پراکنده آنها آورده،نقد هر یک از آنان را همتجزیه کرده و مثلا گفته است جلال آل احمد در قسمتیمؤلف را نقد کرده،در جایی نقدش نقد قالب اثر،زبان وسبک هدایت،تحلیل شخصیتهای بوف کور،تبیینلحن بوفکور،نقد سیاسی،نقد از نظر مکاتب ادبی و نقدنمادین است.
در بخش دوم به تحلیل موضوعی نقد در ادبیاتداستانی معاصر با عناوینی از این دست اشاره شدهاست:نقدهای اخلاقی،نقدهای جامعهشناختی،نقدهایروانکاوانه،نقدهای ذوقی و تأثری،نقدهای سیاسی، فلسفی،نقد با توجه به مکاتب ادبی،مذهبی،اصالتزن،نقد نثر،نقد دستوری،نقد سبک و شیوۀ بیان،نقدزبانشناختی،نقد واژگان و عبارات،نقد بلاغی،نقدقالب و ساختمان داستان،نقد از دید انواع ادبی(مثلطنز،هجو،هزل)نقد عنوان اثر،نقد زمان و مکان،نقد در رمان«معمای رسیدن»(1987)که در بیانیهجاییزه نوبل شاهکار او ارزیابی شده است،نایپلنویسندهای اهل کارائیب را روایت میکند که پس ازسالها سرگردانی،لذت بازگشت به وطن را میچشد."