ملخص الجهاز:
"برای لالهزاران تئاتر ایران پاک شد،خاک شد محمود استاد محمد من میدانم،میدانم که آن تاریخ دور نیست،از پس آیندههای بعید نمیآید.
همان دختر بچهای که از سال 32 تا برای زشتی و پلشتی روحش برنامهریزیها کردیم،زهرها پاشیدیم،دلها سوزاندیم،دودمانها به باد دادیم،پس از کودتای 28 مرداد به وسیلهی تیمور بختیار،تیمسار بهارمست و سرهنگ شبپره جسم و جان و صدا و کلامش را زشت،کثیف و بد هنجار کردیم.
من میدانم خیابان لالهزار را،آنجایی که مأمن و مأوای هنر،ادبیات،موسیقی، سینما و تئاتر ایران بود.
خاستگاه مجموعهی تئاتر، سینما،موسیقی،ادبیات معاصر ایران است.
لالهزار ریشهی هنر معاصر ایران است.
60 سال پیش قلب ادبیات،موسیقی،سینما و تئاتر ایران در لالهزار میتپید.
60 سال قبل در عرصهء هنر ایران ماوای همهی معاصرین،همهی گریزندهگان منش کهن و روشهای کهنهی لالهزار بود و اتفاقا از همان روزی که فرمانداران نظامی و سپس ساواک،به موازات کشف کردن چهرهی لالهزار،پای هنرمندان را از خاستگاه اصیل هنر معاصر قطع کرد."