ملخص الجهاز:
"[یک نگاه] هنوز پشت پلکها ندار رضویپور/هنرمند تجسمی قرار است دربارهء آثاری از هنر معاصر ایران،که روی من تأثیر داشته اند یا در ذهنم ماندگار شدهاند،بنویسم.
این فیلم و فیلمهای دیگر این کارگردان،من را به یاد نکتههایی از فرهنگ و زندگی در ایران میانداخت که سالها بود از آنها غافل شده بودم.
با عبور رهگذران از بین ایندو،سنسوری به کار میافتاد و پنکههای غولپیکر با صدای بلند به کار میافتادند؛باد آنها نهتنها رهگذران که بیرقها را هم تکان میداد؛آن پرچمهای سیاه و تلخ با زیبایی به حرکت درمیآمدند،زنده میشدند و دوباره معنی خود را از پرچم بودن پیدا میکردند.
نخریدم و امروز و هر روز پشیمان هستم وقتی میبینم بعد از مرگ او کارهای صد و دویست دلاری،مفت خریدهشده با قیمتهای بالا روی دیوارها عرضه میشوند و یک دفعه چه انبوه؛میمانم به سادگی خودم،که ای کاش من آن کار را داشتم."