ملخص الجهاز:
"قرار دادن دازاین در این زمینه ایدئالیسم آلمانی گرچه ممکن است خود پژوهشی جالب باشد اما متاسفانه فارغ از مناط های سیاسی هایدگر نویسنده است.
ما به افقی دیگر در این باب نیازمندیم؛افقی که بتواند ملاک و مناط های سیاسی هایدگر را در آستانه قرن 21 آشکارتر سازد؛چراکه به قول موریس بلانشو، هایدگر اساسا نویسنده است و از این بابت مسوول؛در واقع این افق پیشگفته ما را به همان مسؤولیت مد نظر بلانشو راهنمایی میکند.
نمونه بارز این نگره گرچه در حدود و ثغور خود سودمند است اما مسألهای که مناط سیاسی هایدگر نویسنده را نادیده میگیرد، گرایش به تفسیر اگزیستانسیالیستی هایدگر است؛ موتوری که با سارتر روشن شد و بد هم روشن شد و با پژوهشهای ارجمندی نظیر جان مک کواری پی گرفته شد.
هایدگر آن مناط سیاسی- یعنی مشارکت و رویارویی-را به دست متفکران یهودی پس از خود داد تا بتواند تاریخ وجودی خود را بنویسند؛گرچه شروع پروژه فکری او در این باب کاملا تخاصمی و سراسر سلبی بود.
سکوت هایدگر پس از فروپاشی فاشیسم و نازیسم و خزیدن او به کلبهای در جنگلی سیاه در آلمان درحالیکه شهرت فلسفی او و سوء کارکرد سیاسی او در تمام جهان زبانزد عام و خاص بود، حاکی از این واقعیت است که به زعم هایدگر شاید فاشیسم و سیاست باستانی مد نظر آن در قالب رژیمی سیاسی از میان رفته است اما سیاست تنزیه ملت را باید در وجهی دیگری پیکاوی کرد."