ملخص الجهاز:
"این مجموعه را نشر ساقی منتشر کرده است *وقتی در تاریخ مباحث تئوریک سینمای جهان به جستوجو میپردازیم و سعی میکنیم عقاید مطرح شده درباره تعابیری از قبیل سینمای دینی را دستهبندی کنیم،به نوشتههایی برمیخوریم که در توصیف آثار و احوال سینماگرانی نوشته شدهاند که موضوع آثارشان دین بوده است و کمتر به مکتوباتی برمیخوریم که دغدغه بررسی نسبت سینما و دین در معنای عمومیاش را داشته باشند؛چرا که مطابق با اقتضائات عالم جدید،فرض اولیه آنها این است که سینما میتواند به حوزههای مضمونی متنوعی بپردازد که یکی از آنها هم دین است؛پس همان طور که میشود آثار سینماگری را مورد مطالعه قرار داد که در طول دوران کاریاش به روایت داستانهایی درباره نسبت انسان و طبیعت علاقه نشان داده،به همین ترتیب میتوان مجموعه فیلمهای کسی را ارزیابی کرد که نسبت انسان با دین را موضوع کارش قرار داده است وبه همین دلیل کمتر پیش میآید که صرف روایت یک داستان مذهبی، باعث شود که یک فیلمساز در زمره سینماگرانی درآید که دغدغه دینی دارند و بعید است که مثلا سیسیل ب.
متصدیان امر به این نتیجه رسیده بودند که جنبه شرعی دین شاید نشانههای مفهومی یا بصری چندانی برای عرضه در مدیوم سینما نداشته باشد و در سینمای جهان هم نمونه مشابهی برای تأثیرپذیری نیافته بودند؛بنابراین با سرمشق قرار دادن فیلمهای دشوار و نمادین سینماگران شوروی سابق همچون«آندری تارکوفسکی»و«سرگئی پاراجانف»که به واسطه سانسور شدید دولتهای کمونیستی،به زبانی مبهم و رمزآلود خو گرفته بودند و همینطور تجویز استفاده از مفاهیم عرفانی،نوعی از سینما را رواج دادند که ظاهرا تنها گزیه ممکن برای دور شدن از جریان فیلمفارسی و دستیابی به سینمایی متناسب با انقلاب اسلامی به نظر میرسید."