ملخص الجهاز:
"به عبارت دیگر باید در نظر داشت که آیا لحاظ کردن احترام و ادب (به تصویر صفحه مراجعه شود) ظاهری از جمله این که خانمها برای بیرون رفتن از درب نشستن،تقدم دارند واقعا برمبنای ادب و احترام بنا شده است؟و این که آیا میتوان گفت که مودب بودن مبتنی بر یک قیاس و تمایزگذاری جنسی میباشد؟ در واقع احترام در ظاهر واژهای بسیار دلچسب و دلفریب است اما در درون آن می تواند تمایزات بسیار سختگیرانه جنسی، نژادی،طبقاتی و حتی سنی را همراه داشته باشد.
حال باید از خود پرسید که آیا این الزامات حاکی از نوعی فیزیولوژی خاص در افراد است که مثلا زنان باید اول از درب خارج شوند؟یا اینکه حرمتی است که باید برای تکریم زنان لحاظ کرد؟بهطور کلی باید معنای ادب و احترام در جامعه مشخص شود اینکه ما زنان را از بسیاری حقوق اجتماعیشان(از جمله تحصیل در بعضی رشتههای خاص و مشاغل)محروم کنیم ولی برای نشستن و کارهایی از این قبیل برای آنها حق تقدم قائل شویم آیا واقعا نوعی احترام محسوب میشود؟ ضمن تایید صحبتهای شما در مورد احترام به معنای حقیقی،میخواستم این صاحب ده پادشاه جسمهاست صاحب دل شاه دلهای شماست سوال را مطرح کنم که یکی از آسیبهای موجود در جامعه امروز ایران که میتواند ناقض مقوله رعایت ادب و احترام در جامعه باشد،مسئله چشم چرانی و نگاه آزاردهنده مردان به زنان میباشد.
ضمن این که نباید این نکته را از یاد برد که در جامعهای مثل ایران بهطور کلی همچنان فرهنگ مردسالاری حاکم است یعنی یک سری از مسائل از جمله نگاه کردن را از کودکی به اینگونه به فردی میقبولانند که جزء حقوق یک مرد است اما نگاه شدن جزء حقوق زنان محسوب میشود یعنی یک مرد مینگرد و یک زن باید نگریسته شود."