ملخص الجهاز:
"یکی از این موارد روزی است که کاپیتو ناخواستهفاش میکند که پولی در حدود ده پوند استرلینگ جمع کرده(که البتهنسبت به درآمد بنتو پول زیادی به نظر میرسد)و وقتی همسرش از اومیپرسد که این پسانداز را چگونه به پوند تبدیل کرده،او میگویداسکوبار این کار را برایش انجام داده و در نهایت معلوم میشود همانروز اسکوبار در خانۀ آنها بوده.
اینها هم به تنهایی چیزی رااثبات نمیکند و شاید یادآوری آنها تنها به دلیل حسادت راوی باشدزیرا ما میدانیم(از گفتههای خود راوی)که او بسیار حسود است و بهاین حسادت همان اندازه اشاره شده است که به خوددار بودن کاپیتو.
در نهایتاستفاده از این امکان باعث شده است تا رمان دون کاسمورو اثریمنسجم از کار درآید و ظرفیت آن را داشته باشد تا همۀ سرگذشتیک زندگی طولانی را در خود بگنجاند و ضمنا از زیادهگویی وپرداختن به جزئیات غیرضروری مبرا باشد.
براینمونه در فصل 110 کتاب وقتی کاپیتو شعری از دوران کودکی خود وبنتو را به یاد نمیآورد راوی چنین میگوید:«خانم خوانندۀ این کتاب،که اگر حرفهایم را با دقت خوانده باشد حتما آن شعر را به یادمیآورد،از این همه فراموشی تعجب میکند،به خصوص که هنوز دادو فریاد بچگی و سالهای بعدش را به یاد دارد.
اگر امروز پس ازگذراندن تجربههای بسیار مانند آثار ساموئل بکت،ریچارد براتیگانو پیتر هانتکه عدم قطعیت در روایت و یا اتصال کوتاه بر ایمان امریتکراری و گاهی حتی کسلکننده به نظر میآید اما در رمان دنکاسمورو این مسئله جالب توجه و اعجابانگیز است زیرا این رماندر زمانی نوشته شده که نویسندهای همچون امیل زولا بر دنیایرماننویسی حکمرانی میکرده و در نظر اغلب منتقدان و خوانندگانآن زمان،آثار ماشادو د آسیس ارزشی نداشته است."