ملخص الجهاز:
"تعداد آدمهایی که با تصنیفهای سوسنو آقاسی به هیجان میآمدند در ایران خیلی بیشتر بود ازتعداد کسانی که مثلا آواز شجریان گوش میکردند یا این آوازرا میپسندیدند.
برای یک تاجیک خیلی راحت است که گوگوش رادوست بدارد و شجریان را هم.
یکی از چیزهایی که من در تاجیکستان به آقای عالمپورمرتب میگفتم این بود که گوگوش را به عنوان یک پدیدهیفرهنگی باید در قالب زمان خودش دید.
تصنیفهاییمیخواندند،که از دو حال خارج نبود: 1-یا مردانه بود یعنی براساس شعر کلاسیک فارسی بودکه بیشتر آواز و وسطش تصنیف استفاده میشود.
در نتیجه،این حالت به وجود میآید که این زن استکه برای مرد آواز میخواند.
این دختر ایرانی خوبروی وخوشصدا در دهههای 70-1960 آن زمانی که در اوج فعالیتهنری خودش بود،شاید تنها صدایی بود که از مرزهای ایراندر میگذشت و در تمام جهان فارسی زبان و بخش بزرگی ازفرهنگهای همجوار و همسایه،شهرت به دست میآورد وآنها را آشنا میکرد با شیوهیی از سخن گفتن به زبان خودشان."