ملخص الجهاز:
"در واقعمصدق تنها نخستوزیر ایران بود که نادرستبودن انتخابات را اعلام کرد و به عنوان بالاترینمقام اجرایی کشور در پیام نوروزی خود در 29اسفند سال 1330 اظهار نمود حاضر نبوده کهپیش از اصلاح قانون انتخابات،اقدام به برگزاریانتخابات دورهی هفدهم مجلس نماید اما برایجلوگیری از فترت ناچار شد با همان قانون ناقصعمل کند و با همهی تلاشی که به کار برد آنگونهکه انتظار میرفت توفیقی حاصل نشد.
اما کمتر از نیمی از 80نماینده انتخاب شده در این دوره برای اولین باربه مجلس راه یافته بودند و بقیه،همان نمایندگاندورههای پیشین مجلس بودند که دوباره انتخابشده بودند و از نظر دکتر مصدق این یعنی«اعمالنفوذ مامورین و ثروتمندان محلی صاحب نفوذ»و همین استدلال برای او کافی بود که ادعاکند آزادی در انتخابات وجود نداشته است و درحالی که گروههای سیاسی از این انتخابات اعلامنارضایتی میکردند،دکتر مصدق نیز یکی ازناراضیان این انتخابات به شمار میرفت.
در میان نمایندگان دستهبندی دیگری نیز در ایندوره وجود داشت که عبارت بود از: 1-طرفداران مصدق 2-طرفداران کاشانی 3-وابستگان به دربار 4-بیطرفان تا زمانی که مصدق از حمایت آیت الله کاشانیبرخوردار بود طرفداران و حامیان کاشانی نیز دردستهبندیها همراه با طرفداران مصدق ظاهرمیشدند،اما هنگامی که مصدق با پافشاریبر گرفتن اختیارات از مجلس و دست زدن بهاصلاحات به تدریج حمایت قشر سنتی و آیت اللهکاشانی را از دست داد بالطبع طرفداران کاشانیپشت دولت ملی دکتر مصدق را رها کردند و از&%03920AKVG039G% این زمان بود که حتی بین افراد طرفدار مصدق واحزاب حامی او نظیر حزب زحمتکشان دودستگیو اختلاف پیش آمد و رئیس حزب زحمتکشان،مظفر بقایی و زهری مدیر مسئول روزنامه شاهد(ارگان حزب)،تغییر رویه داده و با انشعاب از حزبدر زمره مخالفان سیاستهای مصدق درآمدند."