ملخص الجهاز:
"واقعا وقتی به آثار نمایشنامهنویسان تئاتر مدرن نیم قرن اخیر دنیامینگریم متوجه میشویم که از نظر فلسفی پایه معتقدات اکثر آنها بروی یکمسئله مشترک استوار است که آن مسئله هم غیر منطقی بودن هر منطقی استکه بشر بآن اعتقاد داشته استت.
سیمپسون معتقد است که ما مردم در انتخاب اعتقادات و رفتار خود سهمینداریم،چون فقط از چیزی پیروی میکنیم که بخاطر مورد قبول عامه بودنبصورت قانون درآمده است:تشریح این نظریه در«سوراخ»با فردی استکه با علم باینکه اخلاقا باید گریه کند ولی نمیتواند از خنده خوددارینماید.
«پاندول یکطرفه»،که عنوانش از نظر خود سیمپسون مفهوم خاصیندارد و فقط اسمی است مانند لندن یا سیمپسون،در 22 دسامبر 1959در رویال کرت لندن بروی صحنه آمد.
» سیمپسون در یکی از یادداشتهای خود درباره«پاندول یکطرفه»میگوید: «سعی در بیمعنی جلوه دادن هر چیز حتی چرندیات،کار آسانی نیست ولی امید در این است که شاید با این کار-گاه گاهی در زندگی بچیزی برخورد کنیم که تا حدی معنیداشته باشد."