ملخص الجهاز:
"زنانی که پشتوانه فرهنگی استواری ندارند عزم جزم میکنند کهدر سراشیب بیراهی پای خود را جای پای مردان بگذارند و به تقلید لعبتکانسینمائی و اخلاف تولیدی چاترلی در سبکسری و بیعاری و هوسبارگی با مردانبه رقابت برخیزند تا بخیال خود به مظهری از تساوی حقوق زن و مرد تحققبخشیده باشند و دریغا که جماعتی اینچنین گرایشها را-که در مردان نیزبشکلی دیگر خودنمائی میکند و بنیاد خانوادهها را زیر ضرباتی خردکنندهدرهم میشکند-معمولا با تمایلات آزادیخواهانه و تساوی طلبانه اشتباهمیکنند،و آنها را آیت و علامتی بر ظهور تجدد و تمدن و رشد و گسترشاجتنابناپذیر روح آزادمنشی جامعه میدانند غافل از آنکه میان شوق و عشقراستین،و تمایل ناپایدار و بیمارگونه بسی تفاوتهاست و بقول مولانا: {Sحرص اندر عشق تو فخرست و جاه#حرص اندر غیر تو،ننگ و تباه#شهوت و حرص نران پیشی بود#و آن حیزان ننگ و بدکیشی بود#حرص مردان از ره پیشی بود#در مخنث،حرص سوی پس رود#آن یکی حرص از کمال مردی است#و آن دگر حرص،افتضاح و سردی استS}حاضران ارجمند میدانند که چنان کیفیتی که برشمردم قطع نظر ازسایر مضار اجتماعی،کلیت و جامعیت و خلاصه قامت تمدن یک جامعه راناساز و بیاندام و ناموزون میکند،یعنی از یک طرف افراد اجتماع در خودآرائیو ظاهرسازی و مشاطهگری و هرنوع حرکت تجدد مآبانه بر ضد ارزشهای اخلاقیو نقض سنتهای شریف خانوادگی تا هر جا که خاطرخواه آنهاست پیش میروندو نظام جامعه،در این مقوله با آنها بگونه انسانهای بالغ و رشیدی رفتار میکندکه همچون پیشرفتهترین جوامع جهان برای استفاده از هرنوع آزادی قابلیتو صلاحیت دارند ولی از طرف دیگر در مقولات فکری و فرهنگی و در هر جا کهامکان برخورد آراء و عقائدی در زمینه مباحث جدی و اجتماعی وجود داردچنین مینماید که هنوز افراد جامعه به آن درجه از پختگی و بلوغ نرسیدهاندتا بر چنان امکان و اختیاری دست یابند و ظاهرا هنوز بسیار سفر باید تا پخته شودخامی."