ملخص الجهاز:
البته، جای مباهات و خوشحالی است که گالریهای تازهتأسیس فضای خود را دراختیار جوانان و دانشجویان هنر قرار میدهند و بخشی از سردرگمیهای ایشان را در یافتن جایی برای نمایش آثار خود برطرف میکنند، اما باید منتظر ماند و دید رویکرد گالریهای جدید، بهخصوص گالری من، در اشاعۀ فکر نو کدام است؟ در دومیننمایش این گالری، نمایشگاه گروهی نقاشی با نام "فضاهای ذهنی" از آثار هنرمندان جوان به نامهای محمدحسین عباسی، زینب حسامی، سارا لیاقتمند، بهار ملکی، فریبا موحد، مریم فتحاللهی، زهرا عبدمنافی، مریم سلیمانیرافع و مونا جانیخانی بهتماشا گذاشته شد.
تردامنی و شکنندگی فضای هنرجویی اجازۀ نقد و موشکافی دقیق را نمیدهد، اما دیدن آثار این نمایشگاه بهجای آنکه تماشای شور جوانی نسل در راه باشد، شکلی از صداقت در آموختن را نشان میدهد.
چه چیزی در این بین وجود دارد که هنرمندان نسل قبلی را وادار میکند برای نسل پس از خود نمایش ترتیب دهد و او و جهانش را بهتماشا بگذارد؟ بهطور قطع، مسیر هنری، فکری و اعتقادی بسیاری از این افراد تغییر خواهد کرد و آنچه در دست این جوانان بهعنوان رهاورد سفر زندگی در عالم خیال و واقع است، روزی کموزیاد میشود؛ کموزیادشدنی که محصول رودرروشدن با جهان تجربیات زیستهشان خواهد بود.
کارهای کوچک در قطع A4 و مبالغ صد تا صدوپنجاههزار تومان و معرفی تعدادی از هنرمندان نسلی که در راه است، همهوهمه نشان میدهد فضای کافهگالریها هم میتواند در جذب مخاطب برای این نسل مورد توجه قرار گیرد؛ نسلی که بهدلیل بروز آزادیهای نسبی اجتماعی و بیشترشدن فضاهای عمومی ـ مانند همین کافهها ـ بیشتر به گفتوگو با همنسلان خویش پرداخته است.