Abstract:
یکی از راههای موثر در ایجاد انگیزه کارکنان،اعطای پاداشهای مادی است که در قالب نظامها و روشهای مختلف پرداخت صورت میپذیرد.شناختهشدهترین و موثرترین روش اعطای پاداشهای مادی،روش پرداخت "مبتنی بر عملکرد"است.در این روش به افراد به تناسب میزان عملکرد که از طریق مقیاسهای مختلف اندازهگیری میشود،از سطوح مختلف پاداشهای مادی بهرهمند میشود و میزان دریافتی کارکنان بطور مستقیم با سطح عملکرد آنان در ارتباط است.در سازمانهای بهداشتی درمانی روشهای مختلف پرداخت مبتنی بر عملکرد شامل:طرح کارانه،طرح پرکیس،طرح سرانه،سیستم حقوقبگیری و... میباشد.که هر یک محاسن و در عین حال محدودیتهائی هم دارد.نکته مهم این است که آنچه بیشترین اهمیت را در این گونه روشها دارد،رعایت عدالت و انصاف در پرداخت،سطح پرداخت و شیوههای اداره حقوق و دستمزد است.
Machine summary:
"در همین زمینه طوسی(1378)مینویسد:اگر سازمانهای بخواهند غیبتها و انتقالها را از طریق حقوق و دستمزد کاهش دهند باید اطمینان یابند که افراد از میزان دریافت خود خشنود هستند یا خیر؟از آنجائیکه انگیزش شغلی همیشه تابع خشنودی از مزد نیست باید جنبههای خاص چنین رضایتی را به خوبی شناخت،سازمان میتواند با این آگاهی آن گونه ساختارهایی را برای پرداخت تدوین کند که به احتمال بیشتر به رضایت حقوقی منجر شود(5).
نتایج مطالعه اسماعیلی(1374)در مورد طرح پرستاران داد که 9/42 در صد نمونهها به غیر منصفانه بودن طرح کارانهشان نسبت به سایر کارمندان هم رده و هم گروهشان اعتراض دارند(12) چندین مطالعهای که کارکرد پزشکان در دو سیستم باز پرداخت به شیوه کارانه و حقوقی را با هم مقایسه کردهاند دریافتند که پزشکانی که با این دو سیستم بازپرداخت کار میکنند در شیوه مراقبت و خدمات به بیماران متفاوت میباشند.
بعضی از مطالعات دیگر نشان داده است که بیمارانی که توسط پزشکان گروه کارانه تحت مراقبت قرار میگیرند،تمایل بیشتری جهت بستری و انجام پروسیجرهای جراحی بزرگتر نسبت به بیماران گروه پزشکان فاقد کارانه دارند و در مقابل این گروه در انجام ویزیتهای بخش دلسرد میشوند که در نتیجه حجم کاری کاهش مییابد و بنظر میرسد این پزشکان کمتر به مشکلات و نیازهای غیر اورژانسی بیماران خود حساس و پاسخگو باشند(13) ممکن است سیستم طرح کارانه باعث نابرابریهای مهمی گردد اما موضوع بخاطر خود سیستم نیست،بلکه بخاطر روشی است که سیستم در آن به کار گرفته میشود(1)نکته مهم آن است که پاداش به صورت عادلانه و به روش قابل قبولی به هر یک از افراد در مقابل کاری که انجام دادهاند،اختصاص یابند زیرا ممکن است در میزان کوششی که هر فرد انجام میدهد،تاثیر گذارد(12)."