Abstract:
نویسنده در این کتاب مفاهیم سه گانه قدرت،دانش و مشروعیت را در سدههای سوم تا هشتم تمدن اسلامی با استفاده از رویکرد تحلیل گفتمانی و هرمنوتیکی مورد بررسی قرار داده است.هدف اصلی کتاب این است که با نقادی اندیشه و دانش سیاسی دورهء میانه.برخی از مختصات و زوایای ناروشن اندیشه و عمل امروز. مورد تأمل قرار گیرد. ارائه یک تعریف فوکویی از دانش و قدرت و جستجوی مصداقهای این مفاهیم در دوران میانه.روشی است که مؤلف در پیش گرفته است و این متضمن یک خطای روشنشناختی است.چرا که این گونه مفاهیم، منطبق با مقتضیات عصر حاضر وضع شده و نمیتوان آنها را در تحلیل پدیدههای مربوط به دورههای ماقبل مدرن به کار گرفت. پراکندهگویی در بیان اهداف،شفاف نبودن مفاهیم به کار رفته در کتاب از جمله خلط دو مفهوم«دانش سیاسی»و«گفتمان سیاسی»به کارگیری واژهها و ترکیبهای نامانوس یا گرتهبرداری شده از زبانهای لاتین و پارهای از اغلاط ویرایشی از جمله کاستیهای دیگر کتاب است.
Machine summary:
"این بخش مروری تاریخی است بر فرآیند حکومت در جهان اسلام در طول قرون یکم تا هفتم هجری و در فصول مختلف آن زا پایهگذاری حکومت اسلامی توسط پیامبر اسلام(ص)در مدینه تا سلطنت بنیعباس سخن به میان آمده و ارکان سلطنت در این مقطع زمانی با عناوین زور و تغلب،حفظ شریعت و تقدیرگرامی مورد بحث هدف کتاب توضیح این نکته است که دانش سیاسی در دورهء میانه چرا و چگونه ایجاد شده و این دانش، نصوص دینی را چگونه تفسیر کرده است مؤلف،اعتقاد به حقیقت را فصل ممیزه روش خود و روش فوکویی میداند،غافل از آن که میان اعتقاد و بیاعتقادی به حقیقت،چنان دیوار بلندی قرار دارد که آمیختن مفاهیم و اندیشههای دو سوی آن عملا غیر ممکن و غیر منتج مینماید و بررسی قرار گرفته است.
» به عقیدهء مؤلف،قدرت سیاسی در دورهء میانه ابتدا به آرایش نیروهای دانش پرداخته و سپس با وساطت همین دستگاههای معرفت، مشروعیت خاص آن دوره را تأسیس کرده است تفسیر پست مد نیستی از یک واقعه که در یک ساز و کار کاملا سنتی روی داده محقق را به خطا میکشاند و نتایج به دست آمده از چنین نگرشی را نمیتوان به عنوان تحلیل علمی مورد اعتنا قرار داد (ص 21)باید توجه کرد که مفهوم«دانش»و«قدرت» که توسط فوکو به کار گرفته شده،مفاهیمی کاملا جدید و منطبق با مقتضیات عصر حاضر است و نمیتوان آنها را در مورد دورههای قبل به کار گرفت."