"اما این حقیقت را نمیتوان نادیدهگرفت که وی در حوزۀ شعر نیز از اصالت و استعادددرخور توجهی برخوردار بوده است.
این هنرمند برخلاف دو شاعر-نقاش پیش گفته(آرپ و شویتزر)نقشی در جنبش دادائیسم نداشت؛اگرچه افرادی نظیر هانس آرپ درصدد کتمان برآمده ورگهیی از طعنه و بازیهای مختص روحیۀ دادائیستیرا در کار وی تشخیص دادهاند،اما شک نیست که کارنوشتاری«کله»را نمیتوان به عنوان امری تجربی،ازآنگونه که دو هرنمند فوق تحت عنوان عملیات بدوننردههای حفاظ بر زبان انجام میدادند.
یادداشتها،شرحهای درهم تنیدهیی از امور موردعلاقۀ کله هستند:تأملاتی بر رشد شخصیتی و ارتقاءکار هنری،آرایی در باب موسیقی-در برگیرندۀ مطالبیاز کنسرتها،نوازندگان و اجراهای خود،واکنشهایانتقادی نسبت به مؤلفانی که در حال خواندن آثارشاناست و تأثیرات خود از زندگی روزمره،که گاهی به شکلشعر تبلور مییابد و در سایر موارد در قالب نثری،که باتوجه به ریتمیک بودن آن به سادگی به جامۀ شعر درمیآید.
خود کله توازنی را که در نقاشی در پی کسبآن بود،تشریح کرده است: «نقاشیهای خوش ساخت از تأثیر نوعی هارمونیکمال یافته برخوردار هستند."