"اشک میآوری به چشم و از روزگار رفته ازدست مینالی و در پی گمشدهای گویی میگویی میگردی و هنوز میدانی قدر شعر را-قدر زندگی را و نمیدانی منبه قول تو روزگار همان خاطره را از زمان از دست داده ندارم و این گوشه حتی به حسرت مینگرم در طعمسیگار به مذاق تو.
سیگار برای من چیزی نیست جز مشتی دود که معنایش را تو میدانی و از پس پرده دود بهچهرۀ آدمهای شبیه خودت نگاه میکنی و حتی گاه نمیبینی جواب نگاهات را در نگاهی دیگر که همانمیگوید نکه تو میگویی و نمیدانی فرد زیستن چه پایه دشوار است."