خلاصه ماشینی:
#+اصفهان-م- ۱ ک ۱ انسان نباید تن به فقردهد وتسلیم شود بلکه باید برای تحصیل معاش کوشش وتلاش نمایداولی | کُریایرنامه صحیح تلاش لازم را انجام داد ودرعین حال شرایط شخصی واجتماعی مساعد نبود که همة لوازم زند گی خود راتحصیل نماید شایسته است که به آنچه نصیبش شده قانع باشد.
۲- هر آنچه درعالم واقع می شود درحیطه قضا وتقدیر الهی است واختصاص به فقروغنی ندارد ولی این هرگزدلیل نمیشو دکه انسان مسئولیّت را ازخود سلب نمایدزیراتلاش انسان یا سر باز زدن از وظیفه نیزجز نی ازهمان مقدرات الهی است وقضا وقدرمعلولها را جدای ازعلتها دربرنگرفتهاست بلکه معلولها ازراه غلتها مقدرشده اند.
ب ۱-این که انساننگراناین جهت باشد که آیامندر عملم مخلصم وآن را خا لصانه برای خدا انجام داده ام یا درآن هواهای تفسانی دخحالت داشته استنگراتی سجائی است و باید انسان به خود دراین جهت بد بین باشد.
اصولاً بعضی ا زکارها حقی اگربا نیّت خالص صد درصد هم نباشد باید انجام داد مانند کمک کردن به دیگران نباید بدللیل عدم خلوص در نیت» این گونه کارها راترک کرد ولی بایدسعی درخالص کردن نیت هم داشت.
ازسوی دیگرنباید توقع داشت که ما با این معرفت کم ء نیت خالصی همچون امیرالمومنین علیه السلام داشته باشیم همی نکه به طمع ,دستیابی به بهشت ودوری ازجهنم بلکه حتی دستیابی به سعادتهای زود گذرو خیالی دنیا عملی را انجام دهیم ولی با توجّه به این که آن را لطف خداوند ونعمتهای اومی دانیم وازاوتوقع این عنایت را داریم درتصحیح عمل والهی بودن آن کافی است وباید سعی کنیم با بالا بردن سطح معرفت نیت خود رابه درجه خلوص اولیا نزدیک کنیم.