خلاصه ماشینی:
(کافی – ج 10 – ص 230) - اسم اعظم خدای تعالی هفتاد و سه حرف است، نزد آصف یک حرف بود که بدان تکلم نموده و زمین ما بین او و شهر سبا شکافته شد تا آنکه تخت بلقیس را به خدمت سلیمان آورد، سپس در کمتر از چشم بهم زدن، زمین به حالت خود برگشت و گسترده شد، و در نزد ما آل بیت از اسم اعظم ، هفتادو دو حرف است و یک حرف در نزد خداوند مستأثر و متفرٌد به آن در علم غیب است.
و حافظ بیهقی در کتاب اسماء و صفات، از عبد الله بن مسعود نقل می کند که رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند:« من أصابه همٌ أ< حزن فلیقل: الله اني عبدک و ابن عبدک و ابن امتک في قبضتک، ناصیتی بیدک، عدل فيٌ قضاؤک ، ماض فيٌ حکمک، اسألک بکل اسم هو لک، سمیت به نفسک او أنزلته في کتابک أو علمٌته أحدا من خلقک او استأثرت به في علم الغیب عندک، أن تجعل القرآن ربیع قلبی و نور صدري و ذهاب همٌی و جلاء حزنی.