خلاصه ماشینی:
"بخیل بوی خدا نشنود گاهی آنقدر بخیل و تنگ دست میشویم که در آنچه از آن من و تو نیست هم بخل میورزیم و تنگدستی میکنیم.
( 4 ) اگر به شناخت درستی از وضعیت و موقعیت خودمان در هستی دست یافتیم و فهمیدیم که چه کسی هستیم و در چه مقامی نشستهایم، آنگاه در مییابیم که خداوند مالک هستی و او تنها کسی است که دارای غنای ذاتی میباشد و همگان در فقر ذاتی به سر میبرند؛ در مییابیم خدا عالم به همه امور و مشیت و اراده اوست که کسی را فقیر یا ثروتمند میسازد.
اینگونه است که من و تو با تغییر در بینش و نگرش خودمان میتوانیم در منشمان هم تغییر ایجاد کنیم و به کنترل و مهار خصلت ذاتی حرص بپردازیم و رفتارمان را از بخل به احسان و نیکوکاری مبدل سازیم..."