خلاصه ماشینی:
بسیار شده است که خوب برنامه میریزیم و تنبلی را هم کنار میگذاریم ولی هنوز به اهدافمان نمیرسیم و زمان کم میآوریم.
علتش این است که در انبار زمانمان نه موش که موشها داریم که دانههای زمان ما را یک به یک، کمصدا ولی پیوسته به یغما میبرند و ناگاه ما را با انبار تهی و دست خالی از زمان، غافگیر میکنند.
بهجاست از عاملان این تفویت، به «دزد زمان» تعبیر کنیم.
به حکم الهی باید دست سارقان را ببریم و البته برای بریدن دست سارق، نخست لازم است که سارق را شناسایی کنیم.
دزدان زمان هر شخص، متناسب و بومیشده با خود آن شخص است.
از این رو بهترین مرجع برای شناسایی دزد زمان هر شخص، خود اوست که «بل الإنسان علی نفسه بصیرة».
در اینجا به جاست که برای آگاهی و توجه بیشتر، به عوامل زیر که مستقیم یا غیرمستقیم در این سرقت دخیلند اشاره کنیم.