خلاصه ماشینی:
هرچند در اينجا جاى طرح اين موضوع نيست و بايد در جاى مناسب خود،از آن بحث شود، به جهت ارتباط با موضوع تزاحم اخلاقى، به صورت كوتاه به آناشاره مىشود: مكاتب غربى درباره اين موضوع، ديدگاههاى متفاوت دارند، اما همگى نسبتبه عدم جواز اتانازى فعال اجبارى(اقدام جهت تسريع در مرگ بيمار، بدوندرخواست وى) اتفاق نظر و درباره ديگر اقسام اتانازى اختلاف دارند 1 .
حق حيات از آنِ كيست؟ در پاسخ بايد گفت: مالك حقيقى همگان خداست وهيچكس در برابر خدا مالك حيات خود يا ديگران نيست، از اينرو در قرآن فرمود:تنها اوست كه ميرانده و حياتبخشيده است 1 .
در پاسخ پرسش از اتانازى بايد گفت مصداق بارز اتانازى كه خود بيمار ياديگرى عامدانه با روشهاى پزشكى و از روى ترحم در مرگش تسريع كند، حراماست و قتل نفس بهشمار مىآيد، از اينرو فقهاى بزرگوار، اتانازى را در هر صورت وبه هر طريق كه انجام شود، حتى از طريق قطع تنفس مصنوعى و تزريق سرم مرگآورحرام مىدانند، لذا اسقاط جنين غير طبيعى كه با مشكلات متعدد جسمى ياعقبماندگى ذهنى به دنيا خواهد آمد نيز، پس از دميده شدن روح، جايز نيست.