خلاصه ماشینی:
"مدیران دسته دوم با سبک مدیریتی خود(مدیریت رعب و وحشت) نه تنها زمینه شکست سازمان را فراهم میسازند،بلکه زیانهای جبرانناپذیری بر منابع انسانی،مادی و مالی سازمان وارد میکنند که پیامدهای ناگواری-خصوصا از لحاظ بهداشت روانی کارکنان(تأمین نیازهای روانی-اجتماعی)-برای افراد سازمان در بر خواهد داشت.
نخست آنکه،در سازمانهایی که مدیریت رعب و وحشت در آنها جریان دارد، محیط کاری از فضای مطلوبی برخوردار نبوده و روابط میان کارکنان ومسئولین توأم با تنش و برخورد میباشد و دیگر آنکه،انجام امور سازمان در چنین جوی-که کارکنان با ناامنی،اضطراب و تهدید انجام وظیفه میکنند-حتما به تحقق اهداف نمیانجامد و در صورت دستیابی به اهداف سازمانی نیز،بیشک اهداف کارکنان،یا به عبارت بهتر، بسیاری از اهداف و نیازهای کارکنان تأمین نخواهد شد."