خلاصه ماشینی:
"همسر عزیز:خوب بخاطر دارم زمانی را که از هر گوشه و- کنار پیک ازدواج اشخاص برجسته بسویت روانه بود و تو در روی سینه همه دست رد گذاشته و مرا قبول نمودی،مرا قبول نمودی و- در اینمورد بصوابدید و استصواب نزدیکان خود وقعی ننهادی میگفتی فقط ترا میخواهم که انگشتان ظریفت بچرک مال دنیا نیالوده و به- شرافت امینی و امانتداری مشتهر شده ای انصافا زنی با همت و- عالیمنش بودی چرا که تمام مال و مکنت و ثروتت را در راهی که سعادت ابدی بدورش میچرخیده همه را پاشیده و اکنون هم هست که بروی من نیاورده و نگفتی که چه کردی و چه میکنی،بار دیگر به آزمایشت پرداخته انزوای خود را از نوده کثیف و آلوده در این سینه کوه برای مدتی نامعلوم داشته ترا در این برکناری آزاد و مختار گذاردم دیدم که چون سایه در بیابانهای عربستان مرا دنبال کرده یکسره همهکس و همهچیز را پشتپا زده موانست و مواصلت با مرا در این کوه خشک و خالی بزندگی و مزایای اجتماعی رجحان دادی، هروقت از این مقوله سخن با تو درمیگرفت میگفتی:مگر من چه خدمتی کردهام؟ مرا همین افتخار بس که مادر فاطمه باشم اما اینک که ترا از مال و منال و از جاه و جلال دنیوی بازگرفته و از فامیل و عشیرهات روگردان نمودهام کاری دیگرت باقی است و آن چنین باشد که در باره عقیده و آئین تو ایرادی داشته میخواهم آنرا هم مانند سایر چیزها در راه وفا و دوستی من فدا سازی تا محبت خالص با عشق مضر جهة آیندگان تفکیک شده معنی خلوص و از خودگذشتگی را دانسته باشند."