خلاصه ماشینی:
"هنگامی که اندکی به خود باز آمدم،نمیتوانستم هیچ کلمهیی را بر زبان بیاورم؛اما همهی هستیام پر بود از«نه!» آخر چگونه میتوانستم بپذیرم که«احمد»در نیمه راه پویایی و در میانهی کنش فرهنگیی برومند خویش،ناگهان از کار باز ایستاده و قلم از دست فروگذاشته باشد؟اما چه میتوانستم بکنم که واقعیتی چنین کابوسوار،همچون آواری سنگین از پس لرزش زمین،ناگهان بر سرم فرود آمده و راه هرگونه گریزی را بر من بسته بود؟!
او جدا از همهی مهارتهای زباندانی در زبان انگلیسی و چیرگیی اعجابانگیز بر رازوارههی گسترههای گوناگون زبان فارسی،از چنان شم نیرومندی برای دریافت گوهر اندیشه و هنر و آفرینش هنرمندان و نویسندگان و شاعران برخوردار بود که برآیند کارش،گونهیی بازآفرینیی آفریدههای آنان به شمار میآمد.
طیف گسترهیی از شاعران و نویسندگان باختری که«میر علایی»با گزینشی هوشمندانه، آفریدههایی از آنان را به جامهی زبان فارسی درآورد،همه از نامداران تراز یکماند و دستاورد کار ترجمانیی سی سالهی«احمد»را میتوان دروازهیی گشوده به زیباترین باغهای هنر و ادب و فروغمندترین فروزههای اندیشه و فرهنگ و فرزانگیی مغرب زمین دانست."