خلاصه ماشینی:
"»ازاینرو امیدوارم تا از این فرصت مغتنم و بسیار فوق العادهای جهت ستایش و حتی الامکان دفاع،از نقش قوهء خیال و تصویرسازی در ادبیات که در نظر من چون خورد و خواب،اموری حیاتی هستند،کمال استفاده را ببرم و نیز مخالفت خود را با فقدان میل و گرایشی که تا حدود زیادی ما را احاطه نموده و مانع از توجه و نگاه ما به بعد معنوی و ماورا الطبیعه جهان مادی گردیده است،ابراز کنم.
و میخواهم با تکیه به داستان«آلیس در سرزمین عجایب»و اشعاری از آنکه در پی میآورم،قصدم را عملی سازم: آلیس قصهیی داره برای ما از خوابهای کودکی قصهیی پررمز و راز از سرزمینهای دور لحظهیی که آلیس از سد شیشهیی آینه گذر میکند و میان بخاری نقرهفام در حالی که دست و پا میزند در درون آینه محو میشود همواره در نظر من یکی از خیالانگیزترین صحنهها در تاریخ ادبیات بوده است،شاید همان که بیانگر اسطورهیی به غایت افسونگر و جادویی و خلق الساعه است،امید به شناختن دنیایی دیگر،آرزوی راهیابی به قلمرو حکمرانی«فانتزی»،دنیایی بسیار باارزش و گرانسنگ در درون خودمان.
هنگامی که در پهنهء ادبیات سخن از«رئالیسم»به میان میآید،بعضا این نکتهء مهم که فانتزی نیز بخشی از این واقعیت(رئال)را شامل میگردد به بوتهء فراموشی سپرده میشود،و همانگونه که عرض کردم،تخیلات،آرزوها و خاطرات ما بخشی از همین واقعیات هستند و بدین جهت برای من جداسازی و بیرون کشیدن جنبههای تصور و خیال از دل داستانهای رئالیستی بسیار مشکل است،چرا که رئالیسم خود از خیالات و افسانهها فارغ نیست...
به سمت گونهیی از زندگی متفاوت،در عین حال بسیار آشنا و شناخته شده،که تا آن زمان هیچکس چون من،به آن نظر نکرده بود و از میان تاریک و (به تصویر صفحه مراجعه شود) روشن سایهها به درون نور پر کشیدم."