خلاصه ماشینی:
"اولیایی میکوشد تا ضعف در شخصیت را بهعنوان اصلیترین نمونۀ شکست در سرنوشت انسانها به تصویر بکشد که در این کار نیز موفق است؛ چراکه نزهتالدوله نسبت به خود و رابطهاش با مردها دغدغههایی دارد که هیچگاه با واقعیت همسو نیست و همین امر سبب میشود تا نتواند در شرایط مختلف و تغییرات زمانی، همسویی لازم را پیدا کند.
شخصیتهای دیگر نیز در طول ماجرا گم میشوند و فقط حضور شخص علیمردان خان (بهعنوان تنها مرد روی صحنه که میتواند به نمایندگی از سایر مردهایی که آنها را نمیبینیم) میتواند شکلگیری ارتباطات و نوع علایق نزهت با جنس مخالف را بیان کند فضاسازی با زمان وقوع اتفاقات داستان همخوان است و حتی تعویض نور (اگر بر همین اساس استوار بوده باشد) کمک مناسبی به روند کار میکند."