خلاصه ماشینی:
"دادگاه تجدید نظر استان تهران ارجاع شده و آن شعبه هم با پذیرش اعتراض زوج به استدلال اینکه زوجه شاکیه باکره غیر مدخوله بوده و حاضر به تمکین از زوج نشده و برای مطالبه مهریه خود علیه زوج اقامه دعوی نموده و تمکین خود را موکول به وصول کل مهریه مافی القباله کرده و برابر رأی وحدت رویه شماره 633-14/2/78 هیأت عمومی دیوانعالی کشور،در اینگونه موارد مطالبه نفقه امری حقوقی تلقی میشود و نه امر جزائی،با مخدوش دانستن رأی معترضعلیه ضمن فسق رأی صادر شده از شعبه...
در مظامن جانبداری تعمدی از زوجه و عدم پذیرش کفیل معرفیشده از سوی زوج قرار گرفته و به استناد قسمت اخیر ماده(20)نظامنامه تشخیص انواع تقصیرات قضات درخواست مجازات او شده است دادگاه با عنایت به مندرجات و مفاد و مدلول گزارش مورخ 11/2/ 81 آقای دادیار دادسرای انتظامی قضات و با الطافت به متن احکام مراجع بدوی تجدید نظر صادرشده در خصوص مورد شکایت و با توجه به مدافعات آقای قاضی مشتکیعنه که به شرح لایحه تقدیمی مضبوط در پرونده امر به صراحت طبع و بر سبیل صداقت و خلوص اظهار داشته که سالهای متمادی از جریان کار قضائی به دور بوده و مجال و فرصت مطالعه احکام وحدت رویه را نداشته و هیچگونه تعمدی در عدم پذیرش کفیل و صدور حکم محکومیت علیه شاکی انتظامی نداشته و چنانچه اظهار نظری مغایر با ضوابط نموده،صرفا مبتنی بر قصور و غفلت بوده نه تقصیر و تعمد و لذا با پذیرش مدافعات آقای..."