خلاصه ماشینی:
"در مقالهء نخستین این شماره،محمد توکلی طرقی،با نگرشی انتقادی و با تکیه بر روشهای نوین تاریخنگاری،رویاروئی ایران با فرهنگهای هند و اروپا و عرب را در سدههای هیجده و نوزده میلادی بررسی میکند و با اشاره به آراء و نوشتههای دولتمردان و اهل قلم آن دوران،به توصیف و تحلیل برخی از تحولاتی که این رویاروئی در هویت ایرانی به وجود آورد میپردازد.
به نظر او،رویگردانی ایرانیان-و یا حداقل آن گروه از آنان که در نهضت نواندیشی آن دوره مشارکتی داشتند-از هویت سنتی-اسلامی و برگزیدن هویتی نو با نوعی بازگشت به ایران باستان،با برخوردی نو با تاریخ،و بالاخره با پیراستن زبان فارسی از واژههای عربی همراه بود.
موریل اتکین مقالهء خود را دربارهء"هویت ملی تاجیکان"با این گوشزد آغاز میکند که این هویت،به عنوان هویتی"ملی"،و نه قومی،با تشکیل اتحاد جماهیر شوروی بر تاجیکان آسیای میانه تحمیل شد."