"ابن آهی* (به تصویر صفحه مراجعه شود) >بهار شعر تر من....
شبی که هست نگاه تو از سخن خاموش، چراغ جان شودم،در رواق تن،خاموش!
چراغ راه من،از بیم راهزن،خاموش!!
دوباره موسم بتهای آذریست که هست، ز بیم آتش نمرود،بتشکن خاموش!
به روشنای سحر،دل اگر امید نداشت، همیشه داشت،ز حسرت،لب از سخن خاموش!
بهار شعر ترمن،شبی که جاری نیست!
(*)آقای حسین ابن آهی از شاعران مضمونپرداز و دقیقهیاب معاصر"