خلاصه ماشینی:
"اگر بپذیریم که شاعران در هر عصری به عنوان پیشتازان درک و دریافتهای درونی و جلوتر از زمان خود حرکت میکنند(البته نباید نادیده گرفت بسیاری از زنان نیز نقش اینگونه خود را پذیرفته و به آن باور داشتند)اما با وجود تمام این کاستیها،حضور زن در شعر و ستایش از وی محور اصلی بسیاری از آثار ارزشمند شاعران بزرگ به ویژه غزلپردازان ماست.
به هر صورت امروزه دیگر هم راستا با نقش زنان در جامعه از حضور پرشور و به یاد ماندنیشان در جنگ گرفته،که پا به پای مدران از شرف و کیان ایران زمین دفاع کردند،تا امروز که در عرصههای متفاوت اجتماعی و سیاسی و فرهنگی به عنوان ستون و محور اصلی زندگی و استحکام بنیان خانوادگی حضور دارند شعر و ادبیات معاصر نیز حضوری پررنگتر از آنان را میطلبد(حضوری در سایه درکی درست از جنبههای مستقل و انسانیشان که در تضاد و تقابل با وجود مردانه هم نیست."