خلاصه ماشینی:
"در حالی که رسانههای دولتی آکنده از شادباش و چاپلوسی درباره جشن پنجاهمین سال سلطه نظام دیکتاتوری یا تبلیغ برای جلب مردم به حزب شه ساخته«رستاخیز»یا بزرگنمایی پیشرفتهای ناچیز در زمینه اقتصاد بودند،در زمانی که روابط ایران با تمام کشورها به ویژه سه دولت قدرتمند آمریکا،انگلیس و شوروی ظاهرا بسیار دوستانه به نظر میرسید،هیچ کس منتظر چنین جنبشی نبود.
از سوی دیگر وجود این مستشاران و کارشناسان آمریکایی در تمام امور به ویژه در نیروهای مسلح و صنایع نظامی موجب سوءظن دو دولت قدرتمند همسایه ما یعنی شوروی و انگلیس شده بود.
شکی نیست که نگرانی دولت شوروی از نفوذ روزافزون آمریکا در ایران بیش از انگلیس بود چون از یک سو دو هزار کیلومتر مرز مشترک با ایران و از سوی دیگر نیاز فراوان به نفت ایران داشت که میدید آمریکا بر روی آن چنگ انداخته است!واکنش شوروی نیز در این مورد به گونهای غیر مستقیم، یعنی از راه فعالیتهای خرابکارانهی عمال خود در درون ایران،انجام میگرفت."