خلاصه ماشینی:
"در عین حال تعهد کرده بودیم که گزارش همه این آثار را در بررسی هنر ایران بگنجانیم، کتابی که به لحاظ جامعیت و نظم و شیوه بیان یکدست و هموار آن، اغلب مهمترین اثر در تاریخ فرهنگ خوانده شده است.
ولی حتا این کارها نیز همه فقط در حکم سرآغازی بود؛زیرا ما هنوز به سراغ هنر قرن اخیر یا هنرهای عشایرثی و صنایع دستی بازارها،که هنوز دوام داشت و همیشه سرچشمه آثار بزرگ هنری بوده است،نرفته بودیم.
من به ظاهر نخستین کسی بودهام که یک روزه راه میان اصفهان و تهران را پیمودهام و آن سفری بسیار دشوار بود.
اگر ایران به سنتهای خود وفادار باشد و گشاده دستانه به گردآوری آگاهیها و طرحهایی که برای تصویب مردم ارائه خواهد شد(و دو عنصر اساسی هنرند)یاری کند،ثابت خواهد کرد که کشوری جاودان است و هیچ حادثهای روح بزرگ ایرانی را خاموش نخواهد کرد."