خلاصه ماشینی:
"پدید آمدن چنین وضعیتی برای هاشمی رفسنجانی،این سئوال را در ذهن ناظران سیاسی برانگیخته است که آینده سیاسی هاشمی در نظام جمهوری اسلامی چگونه خواهد بود؟آیا هاشمی همچنان رئیس مجلس خبرگان و رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام باقی خواهد ماند؟آیا او باز هم میتواند از تربیون نماز جمعه با مردم ایران سخن بگوید؟اگر اراده مشهودی که برای حذف هاشمی رفسنجانی در میان مهتران و کهتران جناح راست رادیکال به چشم میخورد به غایت مطلوب خویش برسد،آیا هاشمی به سرنوشت آیت الله منتظری دچار خواهد شد یا اینکه دستی به شعبده از آستین به در میآورد و شرایط نوینی را در نظام جمهوری اسلامی رقم خواهد زد؟اگر هاشمی یقین حاصل کند که باید ترک مسند و منصب کند و خلعت قدرت را از تن به درآورد،آیا برای حفظ نظامی که مراد و مقتدایش تاسیس نموده است،در دروان کهولت نشستن در کنج عزلت را برمیگزیند یا اینکه در کارستان نزاع با راستگرایان افراطی،کاری خواهد کرد که...
تا قبل از انتخابات فضای سیاسی ایران متشکل از چندین بازیگر با منافع متعدد بود که بهطور عمده به دو قطب اصلاحطلب و اصولگرا تقسیم میشدند و هاشمی رفسنجانی نقش متعادلکننده را در میان آنها بازی میکرد و ضمن استفاده از هر دو طیف و دادن فضای فعالیت به هر دو جریان از برخورد آنها باهم نیز جلوگیری میکرد به همین خاطر در دوران ریاست جمهوری خویش تلاش داشت تا هر دو جریان را راضی نگه دارد چرا که هاشمی از ابتدای انقلاب از موقعیت و منزلتی برخوردار بود که براساس این موقعیت نمیتوانست به جریان یا قطبی متصل باشد و اساسا نظام با هاشمی تعریف میشد که طبق همین منطق به وی صفت پدر خوانده اطلاق کرده بودند."