خلاصه ماشینی:
"سینگرها، برنامه تلویزیونی همگانی«بارنی و دوستان» را مورد مطالعه قرار دادند و دریافتند وقتی بزرگسالان و کودکان نقشهای تخیلی این برنامه را اجرا میکنند،کودکان تخیل بیشتری از خود بروز میدهند آندرسون نیز دریافت کودکانی که برنامه تلویزیونی«همسایگان»را نگاه میکنند هنگام نوجوانی در«آزمون بهرهگیری از اشیاء»امتیاز بالاتری کسب میکنند؛شاید بدانرو که آقاز راجر[یکی از شخصیتهای این برنامه]اشیاء معمولی را برمیدارد و آنها را به شکل تازه مورد استفاده قرار میدهد.
در حین انجام این تکلیف آنها باید یکی از این دو حالت را تصور میکردند که یا دستهای آنها مانیتور را گرفته است و یا دستهای آنها از پشت بسته شده است (تاکید شد که فقط چنین حالتی را تخیل کنند و نه اینکه واقعا این حالت را به خود بگیرند).
آنها ذکر میکنند که این توانایی میتواند برای ما فوایدی داشته باشد مثل اینکه تعیین کنیم انجام کاری عملی است یا نه(برای مثال آیا دست من به قفسه بالا میرسد؟)و به ما کمک میکند از برخورد و تصادم اجتناب کنیم."