خلاصه ماشینی:
"»عبد الله طریقت دربارهی روند فعایت آموزشگاه بهارلو میگوید:«اکثرافرادی کهدر آموزشگاه بهارلو درس موسیقی گرفتند،شاگردان استادانی نظیر خود آقای بهارلو-که از شاگردان خوب استادان صبا بودند-و آقای ذوالفنون(سهتار)،آقای شفیعیان(سنتور)، آقای ظریف(تار)و خود من که ویلون تدریس میکردم،بودند،که میتوان گفت در آن مقطع آموزشگاهها شاگردان بسیار خوبی تربیت کردهاند ولی متاسفانه در مقاطع بعدی خیلی بیشتر به جنبهی تجاری این قبیل فعالیتها توجه شد،نه اینکه بخواهند هنرجویی را تربیت کنند که بعدا بتواند تدریس کند.
»ظریف در مورد روند فعالیت این مراکز طی ادوار بعدی معتقد است:«به تدریج تعداد آموزشگاهها و از طرف دیگر تعداد دانشکدههای موسیقی غیراز هنرستان زیاد شد و آنهایی که به حرفهای دنبال کردن موسیقی علاقه داشتند،وارد این مراکز(هنرستان و دانشکدهها)شدند و آنهایی که در رشتهی دیگری درس میخواندند، میآمدند و در کلاسهای آزاد ثبت نام میکردند تاسازی یاد بگیرند و اگر خواستند ادامه بدهند و در صورت علاقهمندی به فراگیری دروس دیگر نظیر سلفژ و مبای و..."