خلاصه ماشینی:
"حضار زمانی دراز برای هنرمندان ایرانی دست زدند و مسئولان تئاتر به آنان دستههای گل تقدیم کردند و به افتخارشان مجلس ضیافتی ترتیب دادند که پیش از آن، روبرتو چولی در سخنان محبتآمیزی گفت این نمایش را به خاطر پویایی و تحرک و رنگآمیزیش پسندیده است(رقص و آوازهای بندری به نمایش جان میبخشند)و هنرمند بزرگ تئاتر یوگسلاویایی یووان چیریلوف نیز که برای معرفی بازیگر برجستهای از هموطنانش به مولهایم دعوت شده بود و من پیشتر او را در شیراز دیده بودم،تقریبا همان سخن چولی را تکرار کرد،چون به من گفت که ضرباهنگ نمایش را سخت پسندیده است.
تئاتر گروه قم البته بینقص نبود و کارگردان و بازیگران نیز دعوی کمال نداشتند،اما مسألهء عمده،به گمان من،نه بعضی کاستیها،بلکه حضور شاداب و پرنشاط این جوانان برومند در آلمان بود که ظاهرا همهشان نخستین بار برای جماعت فرنگی نمایش میدادند."