خلاصه ماشینی:
"با خود فکر کرد«یعنی اون دنبال چیه؟چی میتونه دوباره خوشحالش کنه؟چرا نمیتونه از همینی که هست راضی باشه؟آخه کجا میخواد بره؟نکنه یه وقت بره؟»و نفساش حبس شد.
دوباره خودش سر صحبت را باز کرد و این بار هم او بهتر جوابش را داد و دخترک خوشحال شد.
پسرک کجا بود؟هنوز فکر رفتن بود؟یا رفته بود؟ مسافرها چی شدند؟یعنی هنوز تو ایستگاه منتظر دیدنش هستند؟کسی هنوز اونو به خاطر میآورد؟دخترک کوچکی که از روی شیشه به آنها لبخند میزد و سعی میکرد طوری بایستد که اون دو سه تا حباب کوچک هوای تو دامنش معلوم نشود.
از پنجره به بیرون نگاهی انداختم،هنوز به ارتفاع این خانه عادت نکردهام شاید هیچ وقت عادت نکنم.
وااای بوی سوختگی!لعنت!رضا گفته بود: -همه چیز داره درس میشه،طرف دست راست رئیس شرکته.
شادی هم که اینجا نیست،اگر هم بود،رغبت چندانی به بیرون رفتن نداشت، رضا هم که هیچ وقت حوصله این جور کارها را ندارد."