خلاصه ماشینی:
"حاجی رو به پیرمرد گفت: -بفرمائین!میوه بخورین.
حاجی از روی صندلی بلند شد و همینطور که ایستاد،با سر به او خوشامد گفت.
پیرمرد گفت:«غیبت نکن،خوب نیس!» -غیبت نیست داشتم خفه میشدم!
حال رسیدم،بدون اینکه پشت سرم را نگاه کنم یا به آن دویست و شصت و پنج پله فکر کنم،وارد اتاق سیصد و هفت میشوم،این همان اتاقی است که من میتوانم با دستگاه نسبتا بزرگی که در گوشهء راستش قرار گرفته، خودم را برای تو فکس کنم.
چهقدر خوب،چهقدر خوب که میتوانم چهل و پنج ثانیه به این فکر کنم که دستهای همدیگر را میگیریم،اتاق پانصد و یک را برای همیشه ترک میکنیم و هفتصد و چهل و دو پله را با آهنگ انعکاس خندهها و قدمهامان میدویم و به خیابانی میرسیم ک ه یک آسمان آبی دارد،چند تا اکالیپتوس پیر،دکهء روزنامهفروشی و مغازهای که میتوانیم از آنجا آلوچه و لواشک بخریم.
ایرانی:چهارمین درخت آیدا ایزدآبادی همه چیز در نیمه شبی بیباران و پرغبار تمام شد."