خلاصه ماشینی:
"از سویی دیگر آهنگسازان در ابتدا به این امر میاندیشیدند که چگونه تصاویر را با موسیقی پر کنند ولی رفتهرفته کار به جایی رسید که دغدغدهای آنها این گردید که تصاویر را با چه نوع موسیقی همراه کنند و این ادامه یافت تا اینکه برخی از آهنگسازان فیلم با تلاش به ظرایف واقعی این حرفه در سینما دست یافتند اما عدهیی از آهنگسازان هنوز به مانند دوران صامت سینما،تصاویر را پر میکنند بدون آنکه موسیقی هماهنگی لازم با کیفیت اتفاقی که در حال وقوع است،داشته باشد و یا در تقویت حس آن صحنه کمکی بنماید.
برخی از آهنگسازان گمان میکنند برای آنکه شخصیت مستقل و روش خاصی برای خود در سینما بیابند باید موسیقی که برای فیلمها میسازند دارای روحی مستقل و ابعاد زیباییشناختی خاص از منظر اهالی موسیقی باشد تا بر خود ببالند که اثرشان ویژه است،در حالی که موسیقی در کنار دیده شدن تصاویر و روایت قصه شنیده میشود و اگر تماما در خدمت ساختار روایی فیلم و شخصیتپردازیها نباشد به هیچوجه اثر موفقی نخواهد داشت و نهتنها شنیده نخواهد شد،بلکه مزاحمن ارتباط با مخاطب نیز خواهد گشت."