خلاصه ماشینی:
"** من دستهای بدرقه را دیدم: بیمارگونه بود.
ناآشنا به عشق و سخاوت: دست زمانه بودفالنتین ** تاریخ قلب کاغذی ما را با،نی نوشتهاند و بندبند نی از مثنوی ناله ما شکوه میکند.
*** خطهای دست تو -این جادههای درهم و پرپیچ- در چشمم آشناست باور کن ای رفیق خطهای دست تو از خط دستهای خودم آشناترست...
*** ما دستهای بدرقه را دیدیم: بیمارگونه بود!
دست زمانه!
تهران 02-7-94 صفورا نیری (و در این تاریکی، گل سرخ) در هجوم باران باران باران گل سرخی بر چترم روئیده دارد خواب ترا میبیند و هیاهوئی -گوئی که هیاهوی موئیدن جمعی در بازار- در تنم میپیچد.
روز آخر بود که پیام از راه دور رسید: «یکنفر در تاریکی،قلبش پوسید یکنفر-خوب یکنفر-دوست * بوی ترشیدگی نفت چراغ بوی یأس خانه از فانوس بوی تاریکی میآید.
یکنفر خوب که در تاریکی،قلبش پوسید در هجوم باران باران باران از عطش میگفت عطش فریاد..."