چکیده:
بحث اصلی کمبل این است که اشتغال خاطر به مسأله بینالاذهانیت و شکلهای مختلف ارتباط، مانع از توجه به معانی ذهنی و انگیزههای کنشگران شده است.
به عقیده کمبل تمام معناها لزوما اجتماعی نیست و تمام کنشها به سمت دیگران جهتگیری نمیشود.اکثر کنشها دارای انگیزههای شخصیاند و بهطور مستقیم دیگران را لحاظ نمیکنند.پیشنهاد کمبل این است که در پژوهشها از افراد در مورد معانی کنشهایشان پرسش شود و با روشن شدن انگیزهها، کنش آنان تبیین شود.
خلاصه ماشینی:
"وضعیت باوری تمایل دارد تا این تمایز سه بخشی را به دو شاخه رفتار و کنش اجتماعی فرو بکاهد، که این در واقع ترفندی است برای استقرار برتریاش، [از همینرو]کمبل چندین فصل را به انتقاد از استدلالهایی اختصاص داده است که قصد دارند«کنش»را حذف کنند.
اساس بحث کمبل این است که تمامی معنا اجتماعی نیست و تمامی کنش به سمت دیگران جهتگیری نمیشود.
تهیه گزارش به این صورت که از افراد در مورد معانی کنشهایشان پرسش شود و بدینترتیب با آشکار کردن نیات و انگیزههای افراد، کنش آنان تبیین علی شود ظاهرا شیوهای است که بر درک عرفی و عام از رفتار صحه میگذارد.
وانگهی گرچه کمبل باتوجه به اهداف کتاب به درستی جامعهشناسی کلان را به کناری مینهد، اما این نگرانی را در من ایجاد میکند که مبادا تلاش برای تبیین در جامعهشناسی تا حد تعیین پیامدهای ناخواسته حاصل از بیشمار کنشهای اختیاری افراد فروکاسته شود."