خلاصه ماشینی:
"پرتوی از آفتاب اذان،پیش اهل معرفت،اعلام قوای ملک و ملکوت در انسان کبیر و صغیر است برای مهیا شدن از برای حضور درگاه حقتعالی،و اقامه،حاضر نمودن آنها و به پا داشتن آنان است در محضر قدس کبریا جل و علا.
و آن،آن است که چون سالک در حال سجده،غیبت مطلقه از همه موجودات برای او دست داد و از همه موجودات غایب شد و در آخر سجده،حالت صحوی برای او رخ داد و در تشهد نیز این حالت قوت گرفت،ناگاه از حال غیبت از خلق به حضور منتقل شد و ادب حضور را به جای آورد،ادب حضور را که سلام شفاهی است به جا آورد.
و پس از آن،به تعینات نور ولایت،که قوای ظاهره و باطنه خود و «عباد الله الصالحین»است،توجه نموده ادب حضور را ملحوظ داشت.
و پس از آن، به مطلق کثرات غیبت و شهادت توجه پیدا نموده ادب حضور را ملحوظ داشته شفاها سلام تقدیم داشت و سفر رابع که«من الخلق الی الخلق»است تمام شد."