خلاصه ماشینی:
"سایش حسین مرادیزاده روی نیمکت چوبی پارک نشسته بود و به بازی تنیس روی میز دو نوجوان نگاه میکرد.
صدای برخورد توپ به میز و راکت را میشنید و با چشم مسیر توپ را دنبال میکرد.
به خاطر همین تنها به روبهرو نگاه میکرد و کوچکترین تکانی که میخورد درد تمام سر و ستون فقرات و بدنش را فرا میگرفت.
مهرههای گردنش به مرحله سایش استخوان رسیده بود و چون نزدیک نخاع بود، دکترها فهرستی از کارهایی را که نباید انجام دهد به او داده بودند که اگر رعایت نمیکرد به تدریج فلج میشد.
بعد از مدرسه ولی فقط کار کرده بود و کار و حالا که دیگر به خاطر ناتوانی او را دو سال زودتر بازنشسته کرده بودند دیگر حتی نمیتوانست درست به جلو خم شود یا بخندد.
وقتی که چشمهایش را باز کرد میز خالی بود و نوجوانها رفته بودند.
صدای برخورد توپ با میز و راکت هنوز میآمد."