خلاصه ماشینی:
"خانم :X [متفکرانه]آشنایی ما خیلی عجیب بود وقتی برا اولین بار دیدمت ازت واهمه داشتم، اون قدر که جرات نمیکردم یه لحظه ازت چشم بردارم-کی و کجاش فرقی نمیکرد،در همه حال نزدیک تو بودم-جرات اونو نداشتم که تو رو دشمن خودم بدونم،واسه همین باهات دوست شدم.
خب بعد؟ولی من حسودیم نشد-عجیبه نه!یادم هست وقتی تو،تو مراسم انتخاب اسم،نقش مادر تعمیدی رو داشتی،من اونو وادار کردم تو رو ببوسه-اونم این کار رو کرد،و تو -چی بگم-همچین پکر شدی؛من اون وقت متوجه نشدم-بعدا هم راجع بهش فکر نکردم-و هرگز-تا همین الان-بهش فکر نکردم![ناگهان از جایش بلند میشود] چرا ساکتی؟تموم این مدت گذاشتی من یه ریز حرف بزنم،ولی خودت یه کلمه هم حرف نزدی!اونجا نشستی و با اون چشمات تموم این فکرایی که مثل ابریشم خام تو پیلهی خودشون بودن-این فکرا-شایدم این فکرای بد رو ازم کشیدی بیرون."