خلاصه ماشینی:
ابراهیم ( علیه السلام ) که به حسب روایات شریفه ما ، « آنوقتی که طرف آتش می رفت و ملائکه آسمان به او گفتند که حاجت داری ؟ گفت : به شماها ، نه » ( 1 ) ، یک باب دیگری از معارف را داشته است و ما صورت عمل را می بینیم و از آن هم اعجاب می کنیم و اعجاب آور هم هست .
آن چیزی که اعمال ما را با آنها متفاوت می کند و اعمال انبیا را بعضی ها با بعضی دیگر متفاوت میکند ، آن مغز عمل است ، آن چیزی است که آنها از آن مبدأ ، الهام می گیرند و این اعمال را با الهام از آنجا ، عمل می کنند .
لکن آن چیزی که مبدأ این عمل می شود ، آن چیزی که مقابله ما بین پدر و پسر را در آنجا متحقق می کند .