خلاصه ماشینی:
"عمران صلاحی {Sآنکس که میبایست با من همسفر باشد#باید کمی هم از خودم دیوانهتر باشد#یاری چنانچون ویس میخواهم که با عاشق#انگیزهاش در کار سودا سر به سر باشد#شیری که با آمیختن با آهویی مغموم#مصداق رویاگونۀ شیر و شکر باشد#ماهی که در عین ظرافت هرچه عشقش گفت#فرمان برد حتی اگر شق القمر باشد#یاری که همچون شعرهای حضرت حافظ#نامش مرا ذکر شب و ورد سحر باشدS}***{Sاز خویش میپرسم کجا دنبال او هستی؟#-هرجا که حتی ذرهای از او اثر باشد#میگویم و میدانم اینرا کاین چنین یاری#در دفتر افسانهپردازان مگر باشدS}غلامرضا طریقی بودن و نبودن چه پرسشی!
میپرسی از من که هستی پاسخ همیشۀ من این است: شاید!
***پرنده از رود همین را پرسید رود هیچ نگفت به راه خود رفت تا دریا.
همه دیدند پرنده را بر شاخهای بلند،خاموش خفته بود باد به دریا گفت: مرده بود.
اکبر نبوی رستگاری ابدی یکی از این روزها از خاکستر خود برمیخیزم تو آمدهای و جهان،کنار تو علفزاری مهآلود با تیرک شکسته تلفن نیست شور است و امید و رستگاری ابدی.
دیگر به مرگ نمیاندیشم زیبایی تو مرا نجات داده است."