خلاصه ماشینی:
"تخطئه یکی از اصول مکتب کلاسیک از طرف سن سیمون منطبق بانظریات سوسیالیستی اوست و استدلالش پایه و مایه دارد ولی وقتی سن سیمونمیخواهد بجای اصل هماهنگی منافع فردی و اجتماعی جانشین پیدا کندگرفتار پندارهای مذهبی خود میشود و از اصول و احکام متقن اقتصادی دورمیشود-سن سیمون میگوید برای مقابله با خودخواهیهای ضد اجتماعیتوانگران و روح ما جراجوئی تهیدستان باید اصول اخلاقی جدیدی بنیانگذاری شود که هم توانگران و هم تهیدستان را بروش متعادلی بکشاند.
سن سیمون بعد از ذکر این فرض و این مثال میگوید:«حال فرض کنیم در فارنسه اتفاقی بیافتد که در آن سی هزارنفر از مقامات برجسته دولتی و روحانی و شخصیتهای قضائی ومالکان و ثروتمندان و اشراف از بین بروند شک نیست که اینواقعه مردم فرانسه را از جهت اینکه گروهی از هموطنان آنهااز بین رفته است اندوهگین میسازد ولی این اندوه و غم فقطجنبه احساساتی دارد و از نظر کم شدن تولید و کاهش ثروت ملیجای هیچگونه غمگسازی نیست و از دست رفتن این گروه هرگزمنتهی بوقوع یک حادثه سوء اقتصادی و سیاسی نخواهد شد اگردر مورد از دست رفتن هنرمندان و دانشمندان یک نسل بایدبگذرد تا این فاجعه جبران گردد در مورد از دست رفتن گروهاخیر نه تنها احتیاج بگذشت این زمان طولانی نیست،بلکهخیلی ساده و آسان از وجود افراد دیگر جامعه میتوان برایپر کردن جای خالی از دسترفتگان گروه دوم استفاده کرد."